Korkmuyor.
Arandığı zaman bulunamıyor… Nerede olduğu ve kimler tarafından yaşamdan edildiği bilinmiyor. Yaşasaydı, böyle bir sona mahkum edileceğini bilir miydi, tahmin edilemiyor… Geriye kalan yalnızca içi...
Eski Ahit 1
Mabedin kapısına kadar yürüdüm; ölümlüyüm bende bütün tanrılar kadar.Derimin üstendeki işaretlerle büyüdüm, Geçikmiş mektuplarda itiraf edilen suçlar kadar çelimsiz ve yer çekimsiz bedenimle...Düşlerimde değiştirdim vezir...
kuğu ölüleri.
Hiçbir dilde yazılmıyor sesin…Sesin parmak uçları kuğuların, öldüğünde kanatlarını kanatacaklar hiçbir su temizleyemez bu izi…Bir sisle silikleşecek dün…bugünde değilim, bu günlerde aklım bende değil.Aldattığım deniz...
İçimdeki Gölge Dİlsiz.
Kuşkulu bir kuşun kanatlarını kırması gagasıyla, kanaması.Bu gök yüzü sürüngenlerin tarihini ezbere bilen bir nesilin gözlerinde azalıyor, Aklımdaki giyotinden geri dönmüyorken hiçbir kelime…Yazmak günahımı...